CO TO JEST OSTEOPATIA ?
Twórcą koncepcji osteopatii jest Dr Andrew Taylor Still (1828-1917)
Osteopatia jest medycyną manualną.
Jest uznaną i cenioną w wielu krajach na świecie formą diagnozowania i leczenia.
Diagnozuje zaburzenie ruchomości, napięcia i konsystencji tkanek - głównie w narządzie ruchu (ale nie tylko) - w zakresie jej wpływu na wystąpienie konkretnych objawów chorobowych. Jest to tzw. wczesna diagnostyka wskazująca tkanki zmienione funkcjonalnie zanim pojawią się zmiany strukturalne.
Osteopata to ktoś więcej niż masażysta, fizjoterapeuta czy terapeuta manualny. Osteopatia opiera się na szerokiej wiedzy z zakresu anatomii (topograficznej, czynnościowej, palpacyjnej), fizjologii, biomechaniki oraz patofizjologii. Ogromny nacisk w kształceniu osteopatycznym jest położony na rozwijanie umiejętności szczegółowej diagnostyki różnicowej oraz zdolności manualnych, w tym precyzyjnej palpacji.
OSTEOPATIA
Metoda leczenia manualnego z ponad 100 letnią tradycją. Bardzo popularna w Stanach Zjednoczonych i Europie zachodniej. W krajach gdzie jest praktykowana, każdego dnia dostarcza dowodów swojej skuteczności w leczeniu zaburzeń funkcjonalnych organizmu, a w szczególności zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego (np. dyskopatii, rwy kulszowej, bólów stawowych i mięśniowych, bólów głowy, migren, etc.). Badania potwierdzają duży wpływ leczenia osteopatycznego na wzmacnianie organizmu człowieka poprzez uruchamianie procesów autoregulacyjnych. Odkrywają również przed osteopatią coraz to nowe możliwości, co powoduje iż coraz częściej lekarze medycyny konwencjonalnej współpracują z osteopatami w celu osiągnięcia lepszych rezultatów terapeutycznych.
-
Ogólna koncepcja osteopatii, jej miejsce i zadania w medycynie i terapii manualnej
Osteopatia jest medycyną manualną.
Jest uznaną i cenioną w wielu krajach na świecie formą diagnozowania i leczenia.
Diagnozuje zaburzenie ruchomości, napięcia i konsystencji tkanek - głównie w narządzie ruchu (ale nie tylko) - w zakresie jej wpływu na wystąpienie konkretnych objawów chorobowych. Jest to tzw. wczesna diagnostyka wskazująca tkanki zmienione funkcjonalnie zanim pojawią się zmiany strukturalne.
Zmiany funkcjonalne tkanek są w zdecydowanej większości przypadków przyczyną dolegliwości bólowych i zaburzeń funkcjonowania organizmu ludzkiego trudnych lub niemożliwych do obiektywizacji współczesnymi metodami obrazowania.
Osteopatia jako medycyna manualna zaburzeń funkcjonalnych wpisuje się zakresem swego działania w krajobraz ochrony zdrowia ludzkiego, jako medycyna z wyboru, w przypadkach zaburzeń funkcjonalnych organizmu.
Osteopatia jest również medycyną prewencyjną. Osteopaci, przywracając naturalną ruchomość tkanki, poprawiają jakość tkanki zwiększając jej odporność na choroby, infekcje i urazy.
Osteopatia z powodzeniem współpracuje z leczeniem klasycznym i chirurgicznym wspomagając zastosowane leczenie farmakologiczne czy chirurgiczne poprzez czuwanie nad jakością ruchu tkanek chorego i stymulując procesy naprawcze organizmu.
Najbardziej charakterystyczną cechą medycyny osteopatycznej jest praca z pacjentem bólowym. Tym w stanie ostrym jak i przewlekłym.
Osteopata często jest terapeutą pierwszego kontaktu, co wymaga od niego umiejętności diagnozowania w oparciu o wiedzę ogólnomedyczna i umiejętność przeprowadzenia badania klinicznego. Dodatkowym atutem osteopaty jest badanie palpacyjne pozwalające z dużą precyzją określenie tkanki zmienionej chorobowo i/lub funkcjonalnie.
Osteopatia jest zawodem o wysokim stopniu odpowiedzialności.
Reasumując, osteopatia jest jedną z dziedzin medycyny klasycznej i posługuje się zasobem technik własnych oraz tych praktykowanych w różnych odmianach terapii manualnej. Najbardziej zatem właściwym określeniem osteopatii jest medycyna manualna.
Dariusz Skrzypek D.O.
Prezes TOP (Towarzystwa Osteopatów Polskich)
Źródło : www.osteopatia.pl