Fizjorevital Paweł Skowron

Nowoczesne metody rehabilitacji

Metody

OSTEOPATIA

OSTEOPATIA jest to oparte na zabiegach manualnych postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne dotyczące dysfunkcji ruchomości stawowej i tkankowej, w zakresie wpływu tych dysfunkcji na występowanie stanów chorobowych – mające na celu poprawę stanu zdrowia pacjentów, jak i profilaktykę w utrzymaniu tego dobrostanu. Taką definicję osteopatii przyjęło Towarzystwo Osteopatów Polskich (TOP).

 

Osteopatia to metoda leczenia manualnego z ponad 100 letnią tradycją. Jest uznaną i cenioną w wielu krajach na świecie formą diagnozowania i leczenia. Za ojca nowożytnej osteopatii uważa się Andrew Taylor Still’a, amerykańskiego lekarza .

Od czasów Stilla osteopatia przeszła długą drogę do Europy i znaczną metamorfozę. Współczesna osteopatia i jej praktykowanie wymaga doskonałych umiejętności praktycznych oraz ogromnej wiedzy ogólnomedycznej.

Osteopatia jako medycyna manualna zaburzeń funkcjonalnych wpisuje się zakresem swego działania w krajobraz ochrony zdrowia ludzkiego, jako medycyna z wyboru, w przypadkach zaburzeń funkcjonalnych organizmu.

Diagnozuje zaburzenie ruchomości, napięcia i konsystencji tkanek - głównie w narządzie ruchu (ale nie tylko) - w zakresie jej wpływu na wystąpienie konkretnych objawów chorobowych. Jest to tzw. wczesna diagnostyka wskazująca tkanki zmienione funkcjonalnie zanim pojawią się zmiany strukturalne.

Osteopatia z powodzeniem współpracuje z leczeniem klasycznym i chirurgicznym wspomagając zastosowane leczenie farmakologiczne czy chirurgiczne poprzez czuwanie nad jakością ruchu tkanek chorego i stymulując procesy naprawcze organizmu.

Prewencyjna rola osteopatii polega na nie dopuszczeniu do utrwalania się zmian ruchomości tkankowej będących wynikiem urazów, przebytych chorób czy powtarzających się złych nawyków ruchowych i/lub higienicznych. Tkanki w dobrej kondycji są bardziej odporne na urazy, infekcje i zapewniają prawidłowe funkcjonowanie niezbędne w utrzymaniu homeostazy.

Źródło: www.osteopatia.pl

 

Współczesne metody diagnozowania i leczenia tkanek miękkich

Prowadzący: dr Jarosław Ciechomski D.O., fizjoterapeuta, prezes Oddziału Wielkopolskiego PTF

 

Celem szkolenia jest podniesienie umiejętności w zakresie diagnozowania i leczenia dysfunkcji tkanek miękkich, oparte na najnowszych metodach terapeutycznych. Autorski program kursu łączy w sobie szereg sposobów diagnozowania i leczenia tkanek miękkich oraz rozmaite aspekty terapii zawartych w różnych metodach, co pozwala na całościowe podejście do dysfunkcji tkanek miękkich. Dodatkowo, jako nieodzowny element sukcesu terapeutycznego, poruszana jest teżk westia autoterapii pacjentów.

Łączny czas szkolenia obejmuje 120 godzin bardzo ciekawych zajęć praktyczno-teoretycznych (blisko 90% zajęć stanowią zajęcia praktyczne).

Szkolenie odbywa się w systemie sześciu 20-godzinnych spotkań.

 

 

Techniki Energizacji mięśni 

Zastosowanie TEM w leczeniu krótkich mięśni kręgosłupa, barku i stawu biodrowego.

 

Technika Aktywnego Rozluźniania

Podstawy teoretyczne zastosowania aktywnego rozluźniania kompleksu mięśniowo-powięziowego.

Praktyczne zastosowanie metody w leczeniu dysfunkcji tkanek miękkich.

 

Dysbalans mięśniowo-powięziowy

Analiza postawy pacjenta i wynikające z niej implikacje kliniczne.

Badanie funkcjonalne równowagi mięśniowej.

Propozycje zastosowania technik tkanek miękkich w oparciu o analizę dysbalansu mięśniowo-powięziowego.

 

Terapia punktów spustowych

Szkolenie rozszerzające terapię punktów spustowych.

Podstawy teoretyczne rozwoju zaburzeń w narządzie ruchu w wyniku aktywności punktów spustowych.

Inne metody leczenia punktów spustowych (positional release, kompresja ischemiczna, głęboki masaż i inne).

 

Kinesiology Taping

Terapia Kinesiology Taping - to sensoryczne oddziaływanie plastra na organizm w celu wykorzystania możliwości kompensacyjnych organizmu. Pomocna w terapii bólu, korekcji układu powięziowego, reedukowaniu czynności ruchowych. Istotą każdej metody terapeutycznej jest oddziaływanie na organizm różnymi czynnikami mechanicznymi i fizykalnymi w celu wywołania pożądanych zmian.

Jest to możliwe dzięki zjawisku samoleczenia organizmu, częściej określanym jako kompensacja, która samoistna w efekcie jest patologiczna, natomiast kierowana prowadzi do przywrócenia i zachowania prawidłowej funkcji. Do tapingu wykorzystuje się plaster elastyczny nazwie Kinesiotaping - opracowany i spopularyzowana przez Japończyka Dr Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalnie wytworzony plaster - KinesioR Tex. Jest to plaster o elastyczności 130-140% (nie ogranicza ruchów), rozciągający się tylko na długość, o ciężarze i grubości zbliżonej do parametrów skóry, niezawierający leków, niezawierający latexu, odporny na działanie wody (możliwość kąpieli), umożliwiający przepływ powietrza dzięki falowemu utkaniu. Odpowiednio zaaplikowany funkcjonuje 7-10 dni.

Nalepiony plaster jest źródłem bodźców obieranych przez receptory rozmieszczone na skórze. Dzięki temu, odpowiednio zaaplikowany, odpowiedni rodzaj plastra, może działać przeciwbólowo, pełnić funkcję przypominającą (np. utrzymanie prawidłowej postawy), normalizować napięcie mięśniowe i powięziowe, pełnić funkcję korygującą w sytuacjach występowania nierównowagi mięśniowej.

Zastosowanie:
bóle kręgosłupa,
bóle kolan (np. dolegliwości ze strony stawu rzepkowo-udowego),
dolegliwości bólowe barku, zapalenia pochewek ścięgnistych 
   (np. w okolicy nadgarstka),
- bolesność okolic przyczepów (np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa),
- stan po skręceniach i zwichnięcia stawów, paluch koślawy (Hallux valgus),
dolegliwości ze strony ścięgna Achillesa,
- obrzęki, niestabilność stawów, uszkodzenia mięśni, więzadeł,
- poprawa propriocepcji (lepsza stabilizacja i koordynacja),
- usprawnienie procesów gojenia po urazach i operacjach
  (np. po rekonstrukcji więzadeł krzyżowych, lub szyciu ścięgna Achillesa).
- podniesienie sprawności i wydolności a także zmniejszenie ryzyka odniesienia kontuzji
korekcja wad postawy (np. Skolioza),
- blizny, krwiaki
- wskazania do drenażu limfatycznego - zaburzenia krążenia chłonki, obrzęki -
  występujące z powodu choroby, po urazach lub w okresie ciąży.
- dysfunkcje spowodowane nieprawidłową pracą układu
  receptorowo - mięśniowo - powięziowego.

 

TERAPIA FALAMI UDERZENIOWYMI

BTL-5000 SWT 

Nowoczesna, wysoce efektywna metoda leczenia odnosząca się do mechanicznych impulsów ciśnieniowych. Impulsy te rozchodzą się jako fala w określonym środowisku, od generatora do bolesnych regionów ciała, gdzie działa leczniczo.

DZIAŁANIE:
• przeciwbólowe,
• przyśpieszające proces zdrowienia,
• pobudzenie krążenia.

WSKAZANIA:
• niedowłady, zaniki i osłabienie mięśni,
• bóle przewlekłe stawów, mięśni, ścięgien np. ból ścięgna piętowego (Achillesa),
   ból w części dłoniowej nadgarstka,
• ból w pachwinie,
• ból w przyczepach ścięgna podkolanowego,
• bóle stawów barkowych (zwapnienie, zapalenie ścięgna, zespół bolesnego barku)
• bóle Ściegien rzepki,
• egzostozy małych stawów dłoni w chorobie zwyrodnieniowej,
• ostroga piętowa,
• punkty spustowe, stymulacja punktów spustowych,
• zapalenia nadkłykcia promieniowego/łokciowego kości ramiennej,
• zespół brzegu kości piszczelowej,
• zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego.

PRZECIWWSKAZANIA:

• ciąża, osteoporoza, nowotwory, zaburzenia krzepliwości.

UWAGI:

Zabiegi wykonuje się zazwyczaj w odstępach 3-4 dniowych.
Ilość zabiegów jest uzależniona od jednostki chorobowej.

 

Dry Needling (Igłoterapia punktów spustowych)

Zabieg ten ma na celu zniesienie nadmiernej aktywności punktów spustowych. Działając na zasadzie łuku odruchowego wywołuje lokalny szok tkankowy zmuszając zmienioną chorobowo tkankę do autoregeneracji. Terapeuta z wielką precyzją dokonuje delikatne wkłucia drażniąc struktury odpowiedzialne za proces chorobowy.
 
Mięśniowo-powięziowe zespoły bólowe (MPS, Myofascial pain syndromes) dotykają mięśni, stawów i struktur szkieletowych, prowadząc do bólu, utraty funkcji i zaburzeń ruchowych. Mięśniowo-powięziowy punkt spustowy (myofascial trigger point) jest charakterystycznym i diagnostycznym objawem MPS – jest on fizycznym objawem, poprzez który identyfikuje się MPS. Leczenie uwzględnia inaktywację mięśniowo-punktowego punktu spustowego, korekcję dysfunkcji biomechanicznej i posturalnej oraz przywrócenie właściwych wzorców ruchowych. Najbardziej zaakceptowaną międzynarodowo formą terapii punktów spustowych jest terapia manualna punktów spustowych i igłoterapia. Jest to obecnie najsilniejszy i najlepszy środek do walki z bólem.

Zazwyczaj po kilku zabiegach nawet, kilkuletnie dolegliwości bardzo się zmniejszają lub całkowicie ustępują. Metoda często błędnie mylona z akupunkturą, która jest zupełnie inną metodą leczniczą.

Metoda Ackermanna

Metoda Ackermanna jest ukierunkowanym systemem terapii, którą wyróżnia szczegółowa diagnostyka pacjenta oraz precyzyjna technika leczenia manualnego.

Instytut w Sztokholmie rozwija tą metodę w oparciu o najnowsze postępy medycyny z dziedziny ortopedii, neurologii i rehabilitacji medycznejMetoda Ackermanna jest metodą precyzyjną, o szczegółowej diagnostyce. Postępowanie terapeutyczne i jego skutki są ściśle przewidziane przed zabiegiem, co daje to gwarancje jakości i rzetelności zabiegu.

Metoda diagnozy i terapii wg koncepcji Ackermanna, jest obecnie jedną z najbardziej skutecznych i komplementarnych metod leczenia manualnego. Wyróżnia się ona szybką i celową diagnostyką, a postępowanie terapeutyczne jest tu precyzyjne i dokładne. Wykonując zabieg terapeuta bardzo dokładnie wie co chce osiągnąć i dlaczego. Nie ma tu miejsca na przypadkowe zabiegi. W praktyce terapia wymaga szerszego spojrzenia na przyczyny dolegliwości i ich złożoność. Kompensacja, którą rozpoczął „zablokowany” staw wymaga od terapeuty adekwatnego postępowania. Z tego powodu, jeśli ktoś chce pracować metodą Ackermanna musi poddać kontroli, a jeśli będzie taka potrzeba również wdrożyć terapię, w tych miejscach, które wykazują zaburzenia funkcjonalne. Poszczególne techniki zabiegowe w tej metodzie ograniczają się dokładnie do jednego segmentu, dlatego zostaje „odblokowany” tylko i wyłącznie ten kręg, który powodował dolegliwości u pacjenta.

 

PNF

Polega ona na wykorzystywaniu zdrowych i silnych rejonów ciała w celu stymulacji i wzmocnienia części osłabionych, oraz na odtworzeniu prawidłowych wzorców ruchowych.

Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją pacjenta, czyli jego zapotrzebowaniami. Siła mięśni, zakres ruchu - to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała i umożliwiajaca optymalne odtworzenie funkcji motorycznych pacjenta przy wykorzystaniu receptorów jego ciała.

PNF patrzy na pacjenta i jego problem pod względem funkcjonalnym. A jej koncepcja jest związana z:
- pozytywnym nastawieniem do pacjenta,
- globalną obserwacja pacjenta,
- intensywnym planem ćwiczeń,
- częsta zmiana pozycji,
- uzyskaniem odpowiedzi na każdy bodziec.

Wykorzystywana przede wszystkim w :
- neurologii,
- ortopedii.

Neuromobilizacje

 Są to techniki manualne:

- odtwarzające plastyczność układu nerwowego czyli zdolność do przesuwania się względem struktur otaczajęcych tkankę nerwową,
- odtwarzające możliwość rozciągania i napinania samej tkanki nerwowej.